بیا که جز تو هیچ کس در این سرا نمرده است

بیا دلم سوخت برای پاکی ات

بیا ببین دلم یه لحظه هم خطا نکرده است

بیا مرا ببر از این سراب و وهم

بیا که جز تو هیچ کس به من وفا نکرده است

بیا صدای من از این بلندتر نمیشود

بیا ببین غم تو با من چه کارها نکرده است

بیا ببوس و چال کن آن آرزوهای محال

بیا ببین که قلب من هزار هزار تکه است ....

پاك                  يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                    من

باختن                                                          عشق

جان                                                                        يعني

زندگي                                                                             ليلي و

قمار                                                                                مجنون

در                              عشق يعني ...            شدن

ساختن                                                                                  عشق

دل                                                                                      يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

عشق                                           آميختن                                            افروختن

يعني                                  به هم          عشق                                  سوختن

چشمهاي                        يكجا                    يعني                          كردن

پر ز                   و غم                            دردهاي                گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

اسرار             يعني

من / عشق

ساده بگــــــــم ای دل من کسی خریـــــدار تو نیست

تا کی می خوای دروغ بگی کسی گرفتار تو نیست

دوستت نداره هیچکســـی اینو خودت خوب می دونی

بس کن دیگه خسته شدم آخه کسی یار تو نیست

یکی می خوای برای تو مثال لیــــــــــــــــلا باشه اون

ساده ای مجنــــونک من هیچکسی بیکار تو نیست

اونی که ادعاش می شد می خواد واست لیــلا باشه

ببین حــــــالا یه ذره هم در پی دیـــــــدار تو نیست

اومد و اون به شعــــــــــــر تو تهمت دزدی زد و رفت

بیا بریم که اون دیگه لایق اشعـــــــــــــار تو نیست

سادگی ام حدی داره نمی دونم برای چـــــــــــــی

تو نمی خوای بفهمی که اون دیگه دلـدار تو نیست

                                         چنين بي كس شدن در باورم نيست

اگر اين آخرا اين عاقبت بود

                                       كه جز افسوس هوايي در سرم نيست

همه رفتن كسي با ما نموندش

                                                 كسي خط دل ما رو نخوندش

هم رفتن ولي اين دل ما رو

                                          همون كه فكر نميكردي سوزوندش

چه حاشا كرده اي ور در نخورده

                                                 كه آيا زنده ايم يا جون سپرده

عجب بالا و پايين داره دنيا

                                             عجب اين روزگار دلسرده با ما

يه روزدور و برم صدتا رفيق بود

                                                   منو امروز ببين تنهاي تنها

خيال كردم كه اين گوشه كنارا

                                                     يكي داره هواي كار ما را

يكي همين ميون دلسوز ما هست

                                                             نداره آرزو آزار ما

عجب بالا و پايين داره دنيا

                                             عجب اين روزگار دلسرده با ما

يه روز دور و برم صد تا رفيق بود

                                                    منو امروز ببين تنهاي تنها

يک شبی با ياد تو بدرود خواهم گفت و رفت

خاطراتت را به جوی آب خواهم گفت و رفت

در فرار شعرهايم يک شبی خواهم نشست

آخرين اشعار خود را بر تو خواهم گفت و رفت

با خيالت بر ديار قصه ها رفتم ولی

قبل رفتن قصه ام را با تو خواهم گفت و رفت

من ندانستم بگويم عاشق چشمان پر مهر توام

يک شبی در خواب تو اين جمله خواهم گفت و رفت

شعله های عشق من هر دم زبانه می کشد از هجر تو

بر دل ديوانه ام خاموش خواهم گفت و رفت

در خم پس کوچه هاي زندگي           آرزو  گم کرده  تنها   مي روم

در شيار روشن  تاريک  شب          لنگ لنگان سوي فردا مي روم

مي روم شايد که در دشت شفق        بينم  آن  رنگين  پر خورشيد را

مي روم شايد به بام کهکشان          بينم   آن   تک  اختر   اميد   را

بسته ام بار سفر از شهر خود        مي روم   آشفته  تا  شهر دگر

گشته ام بيگانه با هر آشنا            مي روم  شايد  شوم   بيگانه تر

دوستتون دارم شب مهتابي 

مرا در خلوت تنهاييم رها كنيد

مرا در كلبه بي سقف عاشقيم رها كنيد

شيريني عشق تلخ تر از هر زهر است

مرا در خاطرات تلخ حقيقت رها كنيد

عاشق شدن در اين روزگار بيوفا حماقت است

مرا از اين روزگار بيوفا جدا كنيد

ستاره اميدم ديگر چشمك نميزند  بي نور است

مرا با سختي ويرانگر انتظار آشنا كنيد

من گرفتار سكوتم گرفتار غرور

مرا از ميان اين سكوت بيجان صدا كنيد

زندگي چون قفس است  قفسي با ميله هاي سرد

كبوتر دلم را از اين قفس چوبي محكم رها كنيد

ماهي بيچاره در سر فكر دريا دارد

او را از اين تنگ كوچك 20 سانتي رها كنيد

در اين زمانه دگر عشق دروغي بزرگ بيش نيست

از ما گذشته است فكري به حال نسلهاي بعد ما كنيد

شايد شما نتوانيد دل شكسته مرا بجا كنيد

اما ميتونيد برام دعا كنيدو اي خدا خدا كنيد

 تو زخمه ای و تار من، منم که زخمه می خورم

 و ذره ا ی نمی کند نگاهت اعتنای من

 هزار بار می شود شکسته ام غرور را

 ولی نماند هیچکس دقیقه ای به پای من

 هنوز هم برای تو ترانه های شرقی ام

 نوشته می شود ولی کجایی آشنای من؟

 بگو کجا ببینمت بپرسم اینکه در دلت...

 هنوز مانده یک اتاق کوچکی برای من؟

 به چشم های آ سمان نمی توان دروغ گفت

 نگو نمی کند دلت غروب ها هوای من

  به چشم های ابری ام قسم که عاشقم هنوز

  وابتدای دیگری برای انتهای من