باز در چهره خاموش خیال
خنده زد چشم گناه آموزت
باز من ماندم و در غربت دل
حسرت بوسه هستی سوزت
باز من ماندم و یک مشت هوس
باز من ماندم و یک مشت امید
یاد آن پرتو سوزنده عشق
که ز چشمت به دل من تابید
باز در خلوت من دست خیال
صورت شاد ترا نقش نمود
بر لبانت هوس مستی ریخت
در نگاهت عطش طوفان بود
یاد آن شب که ترا دیدم و گفت
دل من با دلت افسانه عشق
چشم من دید در آن چشم سیاه
نگهی تشنه و دیوانه عشق
یاد آن بوسه که هنگام وداع
بر لبم شعله حسرت افروخت
یاد آن خنده بیرنگ و خموش
که سراپای وجودم را سوخت
رفتی و در دل من ماند به جای
عشقی آلوده به نومیدی و درد
نگهی گمشده در پرده اشک
حسرتی یخ زده در خنده سرد
آه اگر باز بسویم ایی
دیگر از کف ندهم آسانت
ترسم این شعله سوزنده عشق
آخر آتش فکند بر جانت

واقعا چقدر سخته...........

چه قدر سخت تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزديد و به جاش يه زخم هميشگی رو به قلبت هديه داد زل بزنی و به جای اينکه لبريز کينه و نفرت شی‌ ، حس کنی هنوزم دوسش داری..... چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکيه بدی که يه بار زير آوار غرورش همه وجودت له شده.... چه قدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزنی  اما وقتی ديديش هيچ چيزی جز سلام نتونی بگی.... چه قدر سخته وقتی  پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خيس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری....... چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگری ببينی  و هزار با تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زير لب بگی : گل من باغچه نو مبارک .

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخوايکسي بفهمه ... خيلي سخته کهعزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقترو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطريه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوستت نداره ... خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطريه نفر از دست بدي ، اما اون بگه : نمي خوامت

با سلام  بر هر که از یاری برید

پرده ها انداخت عصمت رادرید

هر که یک دل را پر از خون می کند

صحبت از لیلی و مجنون می کند

آتش اندر سینه ها می افکند

باد را برقلب آتش می زند

هر که با او گاه ما بی گاه شد

رخت غم ماند و عزا همراه شد

دل شکست وگفت ما را باک نیست

چشم بست وگفت عاشق پاک نیست

بشنو از نی چون حکایت می کند

از جدایی ها شکایت می کند

عاشقی را خوب حرمت داشتی

قلب را اینگونه قیمت داشتی ؟

بس ز یاران یارها ببریده اند

سنگها در کوهها نالیده اند

ناله عشق است این و نیست باد

هر کسی عاشق نباشد نیست باد

در نیابد حال پخته هیچ خام

پس سخن کوتاه باید والسلام

دوست داشتن ايستادن زير باران وبا هم خيس شدن نيست دوستي آن است كه

يكي براي ديگري چتري شود و ديگري هيچگاه نفهمد كه چرا خيس نشد

تا زمین

راهی نیست!

اگر...

تو ماه شب باشی

و من برکه ی کوچک آب!

به احترام باورم، دقیقه ای سکوت کن

به یاد حرف آخرم دقیقه ای سکوت کن

و آسمان ستاره را به واژه ها گره بزن

شبیه بغض دفترم دقیقه ای سکوت کن

طواف میکند غزل ،ضریح چشمهای تو

وچاره سازشد حرم دقیقه ای سکوت کن

قرار شد که فاصله مرا به شاعری برد

قبول کن که شاعرم دقیقه ای سکوت کن

و قاب میکنم شبی نگاه خیس کوچه را

که نیستی برابرم  دقیقه ای سکوت کن

وجنس خرده شیشه راکه چشم من بلدنبود

ببین چگونه از برم دقیقه ای سکوت کن

و من که غرق میشدم دراعتماد شیشه ای

در  آیینه  شناورم دقیقه ای سکوت کن

قفس به اسم آسمان ، تمام حرفهای تو

وگیج شد کبوترم  دقیقه ای سکوت کن

فقط مي خوام تو چشم تو نگاه کنم

می خواستم زندگی کنم، راهم را بستند!

ستایش کردم، گفتند خرافات است!

عاشق شدم، گفتند دروغ است!

گریستم، گفتند بهانه است!

خندیدم...

گفتند دیوانه است!!!

دنیا را نگه دارید!!!

می خواهم پیاده شوم....

چند تا دوستم داری؟؟؟؟؟

((( یکی دووستت دارم)))