بوسه يعني وصل شيرين دو لب

 بوسه يعني خلسه در اعماق شب

بوسه يعني مست از مشروب عشق

بوسه يعني آتش گرماي تب

بوسه يعني لذت از دلدادگي لذت از شب لذت از ديوانگي

 بوسه يعني حس خوب طعم عشق طعم شيريني به رنگ سادگي

بوسه اغازي براي ما شدن لحظه اي با دلبرت تنها شدن

 بوسه اتش ميزند در جسم و جان

بوسه يعني عشق من با من بمان

همانند مترسک هایی هستند در مزارع برای ترساندن پرندگان وقتی نگاه خود گویای همه چیز است کلام

 چه معنایی می تواند داشته باشد  در نمایش زندگی با تو آشنا شدم بدون آنکه بدانم بازیگر چه نقشی

 هستم با سناریویی که از خدای مهربون تنظیم شده بازی میکردم و تو هنرپیشه مهمان قلبم شدی تو را

 گرامی داشتم با آنچه که بودی و دوستت داشتم با آنچه که بودی تو شدی خدای کوچک قلب من و من

 شدم بازیگر نقش مجنون در ابتدا فقط بازی میکردم بازیی با احساس و با فکر زیرا از اول به من یاد داده

 شده بود که فقط در صحنه ی زندگی باید برای عشق زندگی کرد لحظه ای به خود آمدم و دیدم این نقش

 در خون من حل شده  و با زندگیم عجین گشته و حال جدا نمودن این دو از هم یعنی مرگ زندگی من

 برهوت بود برهوتی خشک و بی پایان و جای خالی تو که همیشه منتظرت بودم تا اینکه تو آمدی برق

 آمدن تو محوطه ی دنیای من را روشن کرد هر چند از درخشندگی این نور تا مدت ها گیج و منگ بودم و

 قادر به تشخیص هیچ چیز دیگری نبودم تو خود مولد آن نور بودی و من عاشق دنبال مولد آن می گشتم

 تو دنیای من بودی و من به دنبال دنیا می گشتم من دریاچه ای از محبت را در کنار داشتم و خود تشنه

 تشنه ی جرعه ای از آن تو آهسته و آام فقط نور را به من شناساندی و من را از دریاچه ی محبتت لبریز

 نمودی حال من عابد درگاه نورم نوری که روشن کننده ی زندگی من است و لحظه لحظه تشنه ....

تشنه ی محبت تو ای معبودم چون شدی افسونگر شب های من  و حال بیش از پیش دوستت دارم و

منتظرت میمانم حتی اگر  یک لحظه از عمرم باقی مانده باشد          

 چشمات پر از اشک شد بدون داری به خودت دروغ میگی و هنوزم دوستش داری

برای عشق گریه كن ولی به كسی نگو.

برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه.

برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشكن.

برای عشق جون خودتو بده ولی جون كسی رو نگیر .

 برای عشق وصال كن ولی فرار نكن .

برای عشق زندگی كن ولی عاشقونه زندگی كن .

 برای عشق بمیر ولی دل اون رو نكش .

برای عشق خودت باش ولی خوب باش.

دیریست غریبه ای مرا می پاید

عاشق شده بر دو چشم مستم شاید

امروز دلم این حقیقت را فهمید

دیوانه ز دیوانه خوشش می آید

گفتم تو چرا دورتر از خواب و سرابي

       گفتي كه منم با تو وليكن تو نقابي

   فرياد كشيدم تو كجايي، تو كجايي

    گفتي كه طلب كن تو مرا تا كه بيابي

  فرياد كشيدم تو كجايي، تو كجايي

      گفتي كه طلب كن تو مرا تا كه بيابي

    چون همسفر عشق شدي مرد سفر باش

  هم منتظر حادثه هم فكر خطر باش

  هر منزل اين راه بيابان هلاك است

          هر چشمه سرابي است كه بر سينه خاك است

در سايه هر سنگ اگر گل به زمين است

یادم رفت بهت بگم تو لاله ناز منی

یادم رفت بهت بگم تو عاشقی تو اوج پرواز منی

توی سرخی رگهای بدنم شعر تو جاری تر از خون منه

توی سرمای زمستون دلم اسم تو شعله داغ بدنه

ترمیم این قلب چروک خورده ی من کار دارو و دوا نیست

دوری تو مرگ منه مرگ من از خدا جدا نیست

چه بسوزم چه بسازم سیل عشقت منو برد

دوری تو زجر برام بسه جدایی

می دونی تازه گی ها دوری تو سخت برام اینم از کار زمونست

آخه محتاج دل من دیگه طاقت نداره طفلکی خیلی جوونه

می دونی شب که می یاد لالایی می گم واسه دل  بلکه خوابتو ببینه

می دونی عاشقمو دل رفته به سر حد جنون  

مثل پروانه ی عاشق به ملال شعله بی تاب دل به فانوس تو بستم

دل پروانه چه باکی به ملال شعله بی تاب دل به فانوس تو بستم

خوابهای رنگی

التهاب دلتنگی

بودن و نماندنها

خوب و بد شدنها

قسمت و کار خدا

قصه بی انتها

تا کجا و تا کجا

تا به کی باید کشید

تا به یک مقصد رسید

این همه تقصیر ماست؟

جرم ما جز عاشقیست؟

عاشقی هم از خداست

اول و آخر خداست

سهم ما درد و نگاهست

غیر از آن هم گذراست

او نمی خواهد که ما

عشق خود دو جا کنیم

ای خدای مهربان

جملگی یاد توایم

آن همه عشق و طلب

در حقیقت مال توست

هم تو عاشق هم تو معشوق

هر دو را کردی پدید

اندکی از عشق خود را وام ده

تا وصال آید و غمها پر کشد

جام عشقت را خدایا هر زمان

عاشقان سر می کشند

تا به معشوقی رسند

چه کنم که هست این‌ها گل باغ آشنایی

همه شب نهاده‌ام سر چو سگان بر آستانت

که رقیب در نیاید به بهانه‌ی گدایی

مژه‌ها و چشم شوخش به نظر چنان نماید

که میان سنبل‌ستان چرد آهوی خطایی

ز فراق چون ننالم من دلشکسته چون نی

که بسوخت بند بندم ز حرارت جدایی

سر برگ گل ندارم ز چه رو روم به گلشن؟

که شنیده‌ام ز گل‌ها همه بوی بی‌وفایی

به کدام مذهب است این، به کدام ملت است این

که کشند عاشقی را که تو عاشقم چرایی

به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند

که تو در برون چه کردی؟ که درون خانه آیی